Say No to Racism!

Afbeeldingsresultaat voor say no to racism

Als blonde, in Nederland geboren vrouw heb ik het eigenlijk maar makkelijk. Het enige puntje waar ik op gediscrimineerd zou worden, is het vrouw zijn. Dat gebeurt hier ook bijna niet. Ik ben zelf ook nog nooit het slachtoffer geweest van discriminatie. Hooguit wat grapjes als ‘vrouwen hebben geen richtingsgevoeld’, ‘vrouwen weten niet wat ze willen’ etc. Maar daar doe ik altijd vrolijk aan mee. Dat raakt me niet. Maar door wat ik vanmiddag heb meegemaakt deed mij beseffen dat er in Nederland nog wel degelijk discriminatie is. Ik was eersterangs toeschouwer, en achteraf ben ik kwaad, verbaasd, machteloos, en vooral verdrietig. Ik kan gewoon niet geloven dat zulke mensen bestaan.

Het volgende is zojuist gebeurd:
Ik stond in de supermarkt, in de rij bij de kassa. Voor mij stonden twee vrouwen. Eén wat donkerder meisje, en de andere oudere vrouw. De laatste zag er slecht verzorgd uit, had misschien wat teveel sigaretjes gerookt en wat teveel gedronken in haar leven. Ik kon niet goed horen wat ze zei, maar ik had wel door dat de oudere vrouw opmerking stond te maken naar het meisje. Dat gebeurd wel vaker hier, ik trok me er niet zoveel van aan. Ik dacht dat ze zat te zeuren dat ze niet zo’n scheidingsdriehoek had gepakt, dat doen mensen. Weet ik veel.

Na een paar opmerkingen begon de cassière zich er ook mee te bemoeien. Dat ze zulke opmerking echt niet kon maken. Éen opmerking die ik heb gehoord was “ik hoop dat ze je liquideren”. Ik was echt flabbergasted. What the hell was hier aan de hand!? En ik kon aan de cassière en de mensen achter mij zien dat ze ook niet wisten wat ze nou met deze situatie moesten. Het meisje hield zich groot, en heeft er niet veel aandacht aan besteedt. Zij deed aan boodschappen, betaalde, en pakte haar spullen in haar tas. Ze heeft wel wat dingen teruggezegd en je kon zien dat ze de situatie nou ook niet bepaald fijn vond, maar ze bleef kalm. Toen vervolgens de vrouw de paar spulletjes die ze had wilde gaan afrekenen, bleek dat ze €0,80 te weinig had. Terwijl ze stond te twijfelen wat ze nou moest, pakte het meisje de €0,80 uit haar portemonnee en gaf het aan de cassière. Ze was duidelijk de grotere persoon in dit gezeik. Maar de vrouw weigerde! “Ik heb dan misschien weinig geld, maar ik heb wel mijn principes”. Holy shit. Ik keek ook een beetje om me heen, en iedereen stond echt van.. wtf gebeurd hier!! 😱.

Toen ik de winkel uitliep was ik echt kwaad. Op de vrouw, maar vooral op mezelf. Waarom heb ik dit laten gebeuren? Waarom heb ik niet m’n muil opengetrokken en die vrouw weggestuurd?! Ik heb meteen m’n vriend gebeld, ik was zo woest dat ik het met iemand moest delen. En terwijl ik vervolgens naar huis liep was ik naast boos ook verdrietig. Ik snap het gewoon niet. Waarom kunnen mensen elkaar niet gewoon accepteren zoals ze zijn.

Ik wil echt niet de onschuld zelve gaan spelen. Ik maak vaak genoeg discriminerende grapjes (vooral over mezelf), maar alleen bij mensen die daar tegen kunnen. Maar iemand oprecht pijn willen doen, dat nooit.
Ik hoop door dit te schrijven dat jullie wel op zullen staan, de volgende keer als jullie zoiets zien gebeuren. Ik hoop dat hier iemand mijn fout kan rechttrekken. En ik hoop vooral dat dit soort mensen een uitstervend ras zijn.

Liefs (aan íedereen),
Suus

 

Geef een reactie