Feeeestje

Hey hellooo,

een paar weken geleden ben ik toch op een geweldig feest geweest. Geen festival of zoiets dergelijks. Nee. Een Hindoestaanse feest was het. De stiefzus van mijn oma was 70 geworden. En als je Hindoestanen of Surinamers ook maar een beetje kent wordt alles gevierd en het liefst zo groot mogelijk.
Dit was zo’n feest waar je familieleden tegenkomt als neef van één of andere verre oom van je vader. Of zelfs mensen die je nicht zijn, maar dat je niet eens weet bij wie die hoort en dat je haar ouders ook niet eens kent. Ik ben ook een aantal neven en tantes tegengekomen die ik schijnbaar één keer heb gezien, toen ik 8 was of zo.

In eerste instantie was ik helemaal niet van plan om naar die verjaardag toe te gaan. Het was op een vrijdagavond na m’n werk en zaterdag moest ik ook weer vroeg op om te werken. Ik had tegen mijn vader gezegd dat ik alleen zou komen als ik vroeg klaar was. Zo kwam dat een keer uit, ik was vroeg klaar.Wat een wonder is, want altijd als ik iets te doen heb na het werk ben ik laat klaar.
Meteen vanuit werk ben ik naar huis geracet (met het openbaar vervoer. Dus het is maar net wat je racen noemt). Eenmaal thuisgekomen, de jongens (mannenavond voor Randy) gedag gezegd en meteen onder de douche gesprongen. Na het douchen begon de kledingdrama. Ik had al slim bedacht wat ik aan wilde gaan doen, maar bedacht me. Dit heb ik nou altijd: ik bedenk alvast wat ik aan doe om zo tijd te besparen, maar denk dat het toch geen goed idee is en zoek wat anders uit. Dit is toen niet gebeurd, maar dat kwam alleen door Randy. Die vond mijn jurkje perfect. Toen volgde de volgende drama: ik had alleen nog maar een panty met een ladder erin!!!!!! Ik dacht het kan vast wel. De ladder zat ergens waar het niet zichtbaar was.

ZeenaAangekleed, opgemaakt en klaar om te gaan. Erheen rijden (ja, met de auto) ging goed, navigatie volgen ging goed, eindbestemming vinden ging uiteindelijk ook goed, maar parkeren nuhu. Hoezo ging eindbestemming vinden uiteindelijk goed? Nou dat kwam omdat de navigatie op het kruispunt voor de daadwerkelijke eindbestemming aangaf dat ik er was. I was like how?! Ik stond voor het stoplicht. Gelukkig kon ik zelf bedenken dat ik nog rechtdoor kon rijden en daar een kijkje kon nemen. Lang leve het brein!
Toen begon de volgende drama, ja een avond vol drama’s en toch was het een superleuke avond, parkeren. Parkeren tijdens lessen ging altijd goed. Nu ik zelf aan het rijden ben is het me nog geen enkele keer in één keer gelukt. Ik ben toch echt wel een persoon die alles in één keer goed moet doen. Na vijf minuten te hebben geprobeerd gaf ik het op. Ik stond bijna dubbel geparkeerd en ook nog eens schuin. Ik kon wel huilen toen ik zag, maar frustratie won en ik stapte uit. Op weg naar de zaal kwam ik twee mannen tegen die mij de parkeerplaats op hebben zien rijden. Zij vroegen ook heel sarcastisch of het gelukt was. . Ik maakte er een grapje van, ook al kon ik wederom huilen, en zei dat ik net ben begonnen met rijden en parkeren nog moet oefenen.

Hèhè na deze avonturen kon het feestje beginnen! Ik heb de hele avond gedanst, en dat op mijn pumps. Meestal neem ik pauzes. Die heb ik bijna niet gehad/genomen. Ik was bang om het allemaal te missen. Nou ik heb niks gemist. Ik mocht zelfs meedoen met een dans. Op Hindoestaanse bruiloften is er een gewoonte dat een man gekleed als vrouw danst. Die was er op deze verjaardag ook. Als hij je uitnodigt om te dansen mag je niet weigeren. Aaaaand guess wie er werd uitgekozen. JA, ik! Samen met mijn zusje. Ik stond met mijn zusje en tante te kijken naar die man. Ik zag hem langzaam onze kant op dansen en ik wilde nog vluchten, maar mijn zusje en ik waren te laat. Mijn tante echter heeft gerend voor haar leven. Ik keek om en ze was weg. Nou ik weet met familieweekenden heb ik haar nog nooit zo hard zien rennen. Gelukkig was het allemaal minder eng dan gedacht. Ik ging erg in op het dansen aangezien ik al jaren niet meer heb gedanst op de Hindoestaanse manier en ook nog op mijn pumps. Die oudere vrouwen doen het nog beter dan ik.
Die avond had ik nog een laatste drama, naast de kleine druppels saoto soep die ik op mijn witte jurk had geknoeid. Weet je nog die panty met de ladder erin die niet zichtbaar was. Ik dacht dat ik het wel een avondje kon volhouden met die panty. Oooow boi, was I wrong. Na een wc-bezoek besloot de ladder zichzelf zichtbaar te maken. Uitdoen was geen optie. Ik IMG_20160708_230541had mijn benen niet geschoren plus het nadeel van die witte jurkjes is dat ze soms nog wel eens willen doorschijnen. Ik moet echt een paar onderjurkjes kopen. Die ladder heeft mij er niet van weerhouden om lol te hebben. Ladder of niet, ik heb genoten. Ik was van plan om rond 22.00 uur weg te gaan. Dat is ‘m niet geworden. Ik ben uiteindelijk zo tussen 00.30 uur en 1.00 uur weggegaan. Zaterdag heb ik er helemaal geen spijt van gehad.

Na een lange tijd heb ik weer eens zo’n feest meegemaakt. Ik was vergeten hoe leuk ze kunnen zijn. Al het eten, dansen en ontmoeten van familie. Ik vind dat iedereen zo’n feest minimaal één keer in z’n leven moet hebben meegemaakt. Dus zoek een Hindoestaanse kennis en zorg dat je uitgenodigd wordt.

 

much lobi,

Zeena

 

P.s. Ik wilde foto’s posten, maar wordpress werkte even niet mee.Verder over mijn hobbyfoto’s, ik ben nu op Instagram aan het posten onder de naam z1n1m1ni. Ja haha, leuke naam :p, maar zo werd ik vroeger genoemd.

Yeah about me. Ik ben een 90's kid. Woon samen met mijn slimme lieve handige, stoere kickboksende it vriend. Ik ben een geboren en getogen horinees. Verder ik hou van koken, ben een meisje meisje met jongens trekjes. Mijn familie is huge. Met huge bedoel ik 12 ooms en tantes, zij hebben allemaal weer kindertjes, ben trotse tante van 4 nichtjes en neefjes. Wat nog meer... Ik ben voor goed doen voor een ander. Karma is hetgeen waar ik in geloof. Dat is ook wel te linken aan mijn geloof: het Hindoeïsme. Verder hou ik van een hoop en ben zo lomp als het maar kan. Wil je meer lezen? Hou dan de blog in de gaten!!!!

Geef een reactie