Vrijheid

Vandaag is het 4 mei, de dag van de nationale dodenherdenking. Morgen is het 5 mei, de dag van de vrijheid. Voor mij zijn deze dagen belangrijk, #voormijwel4mei. Ik zal je uitleggen waarom.
Ik heb het bericht gelezen, van het meisje die het stukje op Facebook schreef met #voormijgeen4mei. Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet genoeg verstand heb van geschiedenis, of van wat er nou eigenlijk precies herdacht wordt op 4 mei, om te weten of ze volledig gelijk heeft als het gaat om de ‘eurocentrische samenleving’. Wat ik wel weet, is dat 4 mei voor mij persoonlijk belangrijk is. Niet omdat ik indrukwekkende verhalen heb gehoord van mijn opa en oma, of omdat ik mensen ken die gevlucht zijn uit oorlogsgebieden. Nee, voor mij is 4 mei persoonlijk belangrijk omdat ik vind dat je op dat moment alle mensen moet herdenken die in een oorlogssituatie zijn omgekomen. Zoals ik zei, ik weet niet precies welke ‘groepen’ er herdacht worden, maar als ik twee minuten stil ben op 4 mei, krijg ik vaak de rillingen over m’n rug omdat ik mij dan weer besef hoeveel duizenden, miljoenen, mensen zijn omgekomen door oorlogsgeweld.
Dat zijn mensen die voor onze vrijheid, of voor de vrijheid van hun volk gevochten hebben, maar ook die nu nog aan het vechten zijn. Dat zijn ook de personen die ongewild (voor hoever je zoiets kan willen) bij oorlog zijn betrokken, de burgers. Op 4 mei sta ik stil bij al deze mensen. Ik probeer met ze mee te voelen, ondanks dat ik natuurlijk geen enkel punt van referentie heb aangezien ik al mijn hele leven in een vrij land woon. Ik herdenk al deze mensen, ongeacht van welke afkomst, en ik respecteer al die mensen die voor vrijheid zijn gestorven.
Ik ben twee minuten stil voor al deze mensen, omdat dat kan. Ik kan twee minuten in het jaar met respect stilstaan. Ik vind het totaal asociaal als mensen niet even twee minuten hun mond kunnen houden, om gewoon even stil te staan bij al het kwaad in de wereld. En misschien ook even bij ‘verbeter de wereld, begin bij je jezelf’. Sta op 4 mei even stil, en vier vervolgens op 5 mei je vrijheid. Ik vind het behoorlijk hypocriet als jij op 4 mei niet even twee minuten je muil kan houden, terwijl je vervolgens op 5 mei wel gewoon je vrijheid gaat vieren. Hoort gewoon bij elkaar.
Ik ben het daarom ook totaal eens met de campagne om je smartphone even op stil te zetten. Je bent pas echt bewust aan het herdenken als je niks anders doet. En even serieus, hoe moeilijk kan dat zijn. Ben je zo ontzettend aan dat ding vastgeplakt dat je niks anders meer kan.. Misschien ook een puntje gevangenschap waarvan we bevrijd moeten worden. Maar dat is een ander verhaal :-P.
/einde preek 😉

 

Kusjes,
Suus

Geef een reactie